Dokumentala
Spain, 2026 - 57'
Axeri dantzaren, Andoaingo eta Adunako (Euskal Herriko) dantza tradizional baten, historia hurbila kontatzen du dokumentalak, eta kontakizun kronologiko soil batetik harago doa. 1975ean dantza berreskuratu zenetik eta 2000. urtean emakumeek lehen aldiz parte hartu zutenetik gaur egunera arte egindako ibilbidea aztertzen du, erritual baten barruan gertatzen diren aldaketetan eta horiek errituala praktikatzen duen komunitatean dituzten ondorioetan arreta jarriz. Iragana, oraina eta etorkizuna biltzen ditu, artxiboko irudien, azken urteetako grabazioen eta parte-hartzaileen lekukotzen bidez. Erritual bizi moduan aurkezten du Axeri dantza, tokiko komunitatea sortu eta berritzeko gai den erritual moduan, non transmisioak, zaurgarritasunak eta elkarrizketak funtsezko zeregina betetzen duten.

Sinopsia

Axeri dantzaren, Andoaingo eta Adunako (Euskal Herriko) dantza tradizional baten, historia hurbila kontatzen du dokumentalak, eta kontakizun kronologiko soil batetik harago doa. 1975ean dantza berreskuratu zenetik eta 2000. urtean emakumeek lehen aldiz parte hartu zutenetik gaur egunera arte egindako ibilbidea aztertzen du, erritual baten barruan gertatzen diren aldaketetan eta horiek errituala praktikatzen duen komunitatean dituzten ondorioetan arreta jarriz. Iragana, oraina eta etorkizuna biltzen ditu, artxiboko irudien, azken urteetako grabazioen eta parte-hartzaileen lekukotzen bidez. Erritual bizi moduan aurkezten du Axeri dantza, tokiko komunitatea sortu eta berritzeko gai den erritual moduan, non transmisioak, zaurgarritasunak eta elkarrizketak funtsezko zeregina betetzen duten.

Fitxa teknikoa

Zuzendaria: Aitor Arruti

Aitor Arruti

Aitor Arruti (Andoain, 1993) konpromiso sozialari, identitateari eta memoria kolektiboari estu lotutako begirada zinematografikoa garatzen du. Bere prestakuntza akademikoa ingeniaritza mekanikoan hasi bazuen ere —Arrasaten, Kopenhagen eta Tokion egin zituen ikasketak—, Japonian argazkigintza analogikoa aurkitzeak piztu zion egunerokoaren sinbologiarekiko eta giza errealitateak kontatzeko argiaren indarrarekiko interesa.
2019az geroztik, Aitorrek bulkada hori ikus-entzunezko hizkuntzara eramaten du zuzendari eta argazki-zuzendari gisa, hurbiltasunean eta pertsonaien duintasunaren errespetuan oinarritutako estiloa finkatuz. Bere zinemak tradizioaren eta modernitatearen arteko tentsioak behatzen ditu, errituak eta egunerokoa lurraldearekiko eta komunitatearekiko lotura sendotzeko tresna bizitzat hartuta. Zuzendari gisa duen ibilbidean, nabarmentzekoak dira Datsegit (2020) fikziozko film laburra —HUHEZineman saritua eta Zinebin hautatua—, Axeri Dantza, herri baten erritua (2025) bere lehen film luzea, Mintzo zen (2025) film laburra eta postprodukzio fasean dagoen Josefa y Antonita (2027) luzemetraia.
4993337180dd4913ad6372c62b50af96.jpg
Webgune honek cookie-ak erabiltzen ditu erabilera eskaintza hobetzeko. Informazio gehiago »